その時(とき)

そのとき彼(かれ)らはたんぽぽをつみとって、彼(かれ)らの耳(みみ)につけました。

• ตอนนั้นพวกเขาเก็บดอกแดนดิไลออนมาเสียบไว้ที่หูของพวกเขาครับ

彼(かれ)はその時(とき)笑(わら)わなかったの？

• ตอนนั้นเขาไม่ได้หัวเราะเหรอครับ?

その時(とき)、私(わたし)、まだ起(お)きていたよ。

• ตอนนั้น ฉันยังตื่นอยู่เลยนะ

トニー君(くん)はその時(とき)忙(いそが)しくなかった。

• ตอนนั้นโทนี่ไม่ได้ยุ่งครับ

その時(じ)代(だい)の思(し)潮(ちょう)を学(まな)びました。

• ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับกระแสความคิดในยุคสมัยนั้นครับ

あたかもその時(とき)、ベルが鳴(な)った。

• ราวกับว่าในตอนนั้นเอง เสียงระฆังก็ดังขึ้น

その時(じ)代(だい)はチームの黄(おう)金(ごん)時(じ)代(だい)でした。

• ยุคนั้นเป็นยุคทองของทีมครับ

この写(しゃ)真(しん)を見(み)れば、その時(とき)の思(おも)い出(で)が蘇(よみがえ)るはずだ。

• ถ้าได้ดูรูปนี้ ความทรงจำในตอนนั้นจะต้องย้อนกลับมาแน่นอน

その時(とき)、テレビの前(まえ)で子(こ)供(ども)たちがゲームをしていた。

• ตอนนั้น พวกเด็กๆ กำลังเล่นเกมกันอยู่หน้าทีวี

その時(とき)、彼(かの)女(じょ)は優(やさ)しく微笑(ほほえ)み、僕(ぼく)の不(ふ)安(あん)を打(う)ち消(け)した。それこそあれが、彼(かの)女(じょ)の魅(み)力(りょく)だ。

• ตอนนั้น เธอส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ และช่วยปัดเป่าความกังวลของผมไปจนหมดสิ้น นั่นแหละคือเสน่ห์ของเธอ