どこからともなく

彼(かれ)はどこからともなく現(あらわ)れた。

• เขาปรากฏตัวขึ้นมาจากไหนก็ไม่รู้

彼(かの)女(じょ)はどこからともなくひょっこりやってきた。

• เธอโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้

その絵(え)は、作(さく)者(しゃ)も時(じ)代(だい)も不(ふ)明(めい)で、どこからともなく紛(まぎ)れ込(こ)んでいるのだ。

• ภาพวาดนั้นไม่ทราบทั้งผู้เขียนและยุคสมัย และมันก็ปะปนเข้ามาจากไหนก็ไม่รู้

閉(へい)店(てん)間(ま)際(ぎわ)、店(みせ)の奥(おく)から聞(き)こえるテレビの音(おと)がどこからともなく響(ひび)いてくる。

• ใกล้เวลาปิดร้าน เสียงโทรทัศน์ที่ดังมาจากด้านในร้านก็แว่วมาจากที่ไหนสักแห่ง

病(びょう)院(いん)の廊(ろう)下(か)を歩(ある)いていると、どこからともなく子(こ)供(ども)の泣(な)き声(ごえ)が聞(き)こえてくる。

• ขณะที่กำลังเดินไปตามโถงทางเดินของโรงพยาบาล ก็มีเสียงเด็กร้องไห้ดังแว่วมาจากที่ไหนสักแห่ง

街(まち)中(なか)でふと見(み)上(あ)げると、どこからともなく聞(き)こえる子(こ)どもの笑(わら)い声(ごえ)が心(こころ)に沁(し)みた。

• ขณะที่ผมเผลอเงยหน้าขึ้นมองกลางเมือง เสียงหัวเราะของเด็กที่ดังมาจากไหนก็ไม่รู้ก็ซึมลึกเข้าไปในใจ

トムはどこからともなく現(あらわ)れた。

• ทอมปรากฏตัวขึ้นมาจากไหนก็ไม่รู้

風(かぜ)に乗(の)ってどこからともなく金(きん)木(もく)犀(せい)の香(かお)りがした。秋(あき)を感(かん)じた瞬(しゅん)間(かん)だった。

• กลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้ลอยมาตามลมจากที่ไหนสักแห่ง มันเป็นวินาทีที่ทำให้รู้สึกถึงฤดูใบไม้ร่วง