きんもくせい

風(かぜ)に乗(の)ってどこからともなく金(きん)木(もく)犀(せい)の香(かお)りがした。秋(あき)を感(かん)じた瞬(しゅん)間(かん)だった。

• กลิ่นหอมของดอกหอมหมื่นลี้ลอยมาตามลมจากที่ไหนสักแห่ง มันเป็นวินาทีที่ทำให้รู้สึกถึงฤดูใบไม้ร่วง

秋(あき)風(かぜ)が、どこか懐(なつ)かしい金(きん)木(もく)犀(せい)の香(かお)りを運(はこ)んできた。

• ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเอา กลิ่นหอมของดอกหมื่นลี้ที่ให้ความรู้สึกโหยหาอดีตมาจากที่ไหนสักแห่ง