秋(あき)風(かぜ)

秋(あき)風(かぜ)が立(た)ち初(そ)める。

• ลมฤดูใบไม้ร่วงเริ่มพัดมาแล้ว

秋(あき)風(かぜ)に舞(ま)う木(こ)の葉(は)のようだ。

• ราวกับใบไม้ที่ปลิวว่อนไปตามลมฤดูใบไม้ร่วง

秋(あき)風(かぜ)に揺(ゆ)られて、木(き)々(ぎ)の葉(は)がほろりと舞(ま)い落(お)ちる。

• ใบไม้ไหวเอนตามลมฤดูใบไม้ร่วงแล้วค่อยๆ ร่วงหล่นลงมา

夕(ゆう)されば門(もん)田(でん)の稻(いね)葉(は)おとづれて葦(あし)の丸(まる)屋(や)に秋(あき)風(かぜ)ぞ吹(ふ)く

• เมื่อยามเย็นมาเยือน สายลมฤดูใบไม้ร่วงก็พัดผ่านทุ่งนาที่ประตู เข้าสู่กระท่อมมุงอ้อ

秋(あき)風(かぜ)が、どこか懐(なつ)かしい金(きん)木(もく)犀(せい)の香(かお)りを運(はこ)んできた。

• ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเอา กลิ่นหอมของดอกหมื่นลี้ที่ให้ความรู้สึกโหยหาอดีตมาจากที่ไหนสักแห่ง