文(ぶん)法(ぽう)書(しょ)

彼(かれ)はその文(ぶん)法(ぽう)書(しょ)から多(おお)くの用(よう)例(れい)を引(いん)用(よう)している。

• เขาอ้างอิงตัวอย่างการใช้มากมายจากหนังสือไวยากรณ์เล่มนั้น

省(しょう)略(りゃく)は立(りっ)派(ぱ)な表(ひょう)現(げん)技(ぎ)法(ほう)の一(ひと)つであり、多(おお)くの文(ぶん)法(ぽう)書(しょ)でも紹(しょう)介(かい)されています。

• การละคำถือเป็นเทคนิคการแสดงออกที่ยอดเยี่ยมอย่างหนึ่ง และได้รับการแนะนำในหนังสือไวยากรณ์หลายเล่มด้วยครับ

このようなものを修(しゅう)飾(しょく)語(ご)と呼(よ)ばずに、付(ふ)加(か)語(ご)(A)と呼(よ)んでいる文(ぶん)法(ぽう)書(しょ)もあります。

• หนังสือไวยากรณ์บางเล่มก็ไม่ได้เรียกสิ่งเหล่านี้ว่าคำขยาย แต่เรียกว่าส่วนเติมเต็ม (A) ครับ

この文(ぶん)法(ぽう)書(しょ)では、単(たん)数(すう)形(けい)と複(ふく)数(すう)形(けい)の使(つか)い分(わ)けが丁(てい)寧(ねい)に説(せつ)明(めい)されています。

• ในหนังสือไวยากรณ์เล่มนี้ มีการอธิบายการใช้รูปเอกพจน์และพหูพจน์ไว้อย่างละเอียดครับ

私(わたし)は日(に)本(ほん)語(ご)の文(ぶん)法(ぽう)書(しょ)を読(よ)んでばかりいるけど、なかなか自(し)然(ぜん)な会(かい)話(わ)ができない。

• ผมเอาแต่เอาแต่อ่านหนังสือไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น แต่กลับไม่สามารถสนทนาได้อย่างเป็นธรรมชาติเสียที