年(とし)取(と)る

「わたしは、年(とし)とっていて遊(あそ)べないね」男(おとこ)の子(こ)は言(い)いました。

• “ผมแก่แล้ว เลยเล่นด้วยไม่ได้สินะ” เด็กผู้ชายพูด

その年(とし)とった男(おとこ)はバスを降(お)りた。

• ชายแก่คนนั้นลงจากรถเมล์

彼(かの)女(じょ)の母(はは)は見(み)かけほどには年(とし)とってはいない。

• แม่ของเธอไม่ได้ดูแก่เท่ากับที่เห็นภายนอก

彼(かの)女(じょ)はいつも年(とし)とった父(ちち)親(おや)をよく世(せ)話(わ)している。

• เธอคอยดูแลพ่อที่แก่แล้วของเธอเป็นอย่างดีอยู่เสมอ

彼(かの)女(じょ)が歳(とし)取(と)っていることを考(こう)慮(りょ)に入(い)れなければならない。

• เราต้องคำนึงถึงเรื่องที่ว่าเธออายุมากขึ้นแล้วด้วย

祖(そ)父(ふ)は年(とし)とってからもピンシャンに庭(にわ)いじりを楽(たの)しんでいます。

• คุณปู่ยังคงสนุกกับการทำสวนอย่างกระฉับกระเฉงแม้จะอายุมากแล้วก็ตาม

もう歳(とし)取(と)りたくない。

• ไม่อยากแก่แล้วเลย

お互(たが)い、年(とし)取(と)って白(はく)髪(はつ)も増(ふ)えてきたね。

• เราทั้งคู่แก่ขึ้นจนผมขาวเพิ่มขึ้นแล้วนะ

みんな死(し)んでいくな。俺(おれ)も歳(とし)取(と)るはずだ。

• ทุกคนกำลังจะตายไปสินะ ผมเองก็คงต้องแก่ตัวลงเหมือนกัน

あいつ、年(とし)取(と)るごとにどんどん頑(がん)固(こ)になってくな。

• หมอนั่นยิ่งแก่ก็ยิ่งดื้อขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ