疎(そ)遠(えん)

君(きみ)はいつから家(か)族(ぞく)と疎(そ)遠(えん)になっているのか。

• คุณเริ่มห่างเหินกับครอบครัวตั้งแต่เมื่อไหร่

彼(かれ)の冷(つめ)たさが彼(かれ)の友(ゆう)人(じん)を疎(そ)遠(えん)にさせてしまった。

• ความเย็นชาของเขาทำให้เขาต้องห่างเหินจากเพื่อนของเขา

去(さ)る者(もの)は日(ひ)々(び)に疎(うと)しだな。お互(たが)いに離(はな)ればなれになると、自(し)然(ぜん)と疎(そ)遠(えん)になるよね。

• คนเราพอห่างกันไปนานๆ ก็จะเริ่มห่างเหินกันไปเองสินะ พอเราต้องแยกย้ายกันไป คนเราก็มักจะค่อยๆ ห่างกันไปตามธรรมชาติเนอะ

最(さい)近(きん)の友(とも)達(だち)は忙(いそが)しいだの、連(れん)絡(らく)が途(と)絶(だ)えるだの、疎(そ)遠(えん)になっている気(き)がします。

• ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าเริ่มห่างเหินกับเพื่อนๆ มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเพราะพวกเขายุ่งบ้าง หรือติดต่อกันไม่ได้บ้างครับ