臣(しん)民(みん)

その君(くん)主(しゅ)は臣(しん)民(みん)に対(たい)して絶(ぜっ)対(たい)の支(し)配(はい)権(けん)を持(も)っていた。

• กษัตริย์พระองค์นั้นทรงมีอำนาจในการปกครองเหล่าพสกนิกรอย่างเบ็ดเสร็จ

アリストテレスが暴(ぼう)君(くん)と君(くん)主(しゅ)を区(く)別(べつ)するのに、前(ぜん)者(しゃ)は自(みずか)らの利(り)益(えき)のために統(とう)治(ち)を行(おこな)い、後(こう)者(しゃ)は臣(しん)民(みん)のために統(とう)治(ち)を行(おこな)うという事(じ)実(じつ)をもってしたのは本(ほん)当(とう)である。しかしながらアリストテレスの区(く)分(ぶん)によれば、有(ゆう)史(し)以(い)来(らい)この世(せ)界(かい)にはただの一(ひと)人(り)も君(くん)主(しゅ)が存(そん)在(ざい)したことはないということになる。

• เป็นความจริงที่อริสโตเติลใช้ข้อเท็จจริงที่ว่า ผู้ปกครองแบบทรราชปกครองเพื่อผลประโยชน์ของตนเอง ในขณะที่ผู้ปกครองแบบกษัตริย์ปกครองเพื่อพสกนิกรของตน ในการแยกความแตกต่างระหว่างทรราชและกษัตริย์ อย่างไรก็ตาม หากยึดตามการแบ่งประเภทของอริสโตเติลแล้ว นั่นจะหมายความว่าตั้งแต่มีประวัติศาสตร์มา โลกนี้ไม่เคยมีผู้ปกครองแบบกษัตริย์อยู่เลยแม้แต่คนเดียว