最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)

彼(かれ)は最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に乗(の)り遅(おく)れた。

• เขาตกรถไฟเที่ยวสุดท้าย

これは最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)ではないのですね？

• นี่ไม่ใช่รถไฟเที่ยวสุดท้ายใช่ไหมครับ?

彼(かれ)はわずかな差(さ)で最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に乗(の)り損(そこ)ねた。

• เขาพลาดรถไฟเที่ยวสุดท้ายไปเพียงนิดเดียวเท่านั้น

急(いそ)げ、さもないと最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に乗(の)り遅(おく)れるぞ。

• เร็วเข้า ไม่อย่างนั้นจะตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายนะ

私(わたし)はこの前(まえ)の金(きん)曜(よう)日(び)に最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に乗(の)りおくれた。

• เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายครับ

ゆうべはやっとのことで最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に間(ま)に合(あ)った。

• เมื่อคืนในที่สุดผมก็ไปทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายครับ

私(わたし)は最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に乗(の)り遅(おく)れる危(き)険(けん)をおかしたくない。

• ผมไม่อยากเสี่ยงที่จะตกรถไฟเที่ยวสุดท้าย

最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に遅(おく)れはしないかと気(き)が気(き)でなっかった。

• ผมกังวลแทบแย่ว่าจะไปไม่ทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายหรือเปล่า

できるだけ速(はや)く走(はし)ったが、最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)には間(ま)に合(あ)わなかった。

• ฉันวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว แต่ก็ไม่ทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย

最(さい)終(しゅう)電(でん)車(しゃ)に乗(の)り遅(おく)れてしまいました。そこで、家(いえ)までずっと歩(ある)くはめになりました。

• ผมพลาดรถไฟเที่ยวสุดท้ายครับ ก็เลยต้องเดินกลับบ้านยาวเลย