終(しゅう)電(でん)

彼(かれ)は終(しゅう)電(でん)に乗(の)り遅(おく)れたのかもしれない。

• เขาอาจจะตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายก็ได้

彼(かれ)は終(しゅう)電(でん)に間(ま)に合(あ)った。

• เขาไปทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย

終(しゅう)電(でん)に乗(の)ることが出(で)来(き)た。

• ฉันขึ้นรถไฟเที่ยวสุดท้ายได้ทัน

終(しゅう)電(でん)に乗(の)り遅(おく)れたんだよ。

• ฉันตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายน่ะ

彼(かれ)はちょうど終(しゅう)電(でん)に間(ま)に合(あ)った。

• เขาไปทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายพอดี

終(しゅう)電(でん)の多(おお)くの乗(じょう)客(きゃく)は眠(ねむ)っていた。

• ผู้โดยสารจำนวนมากบนรถไฟเที่ยวสุดท้ายกำลังหลับอยู่

急(いそ)げ、さもないと終(しゅう)電(でん)に遅(おく)れるよ。

• เร็วเข้า ไม่งั้นจะตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายนะ

きわどいところで終(しゅう)電(でん)に間(ま)に合(あ)った。

• ฉันขึ้นรถไฟเที่ยวสุดท้ายทันแบบหวุดหวิดเลย

もし私(わたし)達(たち)が終(しゅう)電(でん)に乗(の)り遅(おく)れたらどうする？

• ถ้าพวกเราตกรถไฟเที่ยวสุดท้ายจะทำยังไงดี?

僕(ぼく)は終(しゅう)電(でん)にすれすれのところで間(ま)に合(あ)った。

• ผมไปทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายแบบเฉียดฉิวเลย