野(や)蛮(ばん)

まだ野(や)蛮(ばん)な国(くに)がある。

• ยังมีประเทศที่ป่าเถื่อนอยู่

指(ゆび)を使(つか)うことは野(や)蛮(ばん)なのだろうか。

• การใช้นิ้วมือถือเป็นเรื่องป่าเถื่อนหรือเปล่านะ

人(にん)間(げん)の野(や)蛮(ばん)性(せい)は決(けっ)して根(こん)絶(ぜつ)できない。

• ความป่าเถื่อนของมนุษย์ไม่มีวันที่จะถูกกำจัดให้หมดสิ้นไปได้

野(や)蛮(ばん)な男(おとこ)がわたしの高(こう)価(か)な宝(ほう)石(せき)をうばって逃(とう)走(そう)した。

• ผู้ชายป่าเถื่อนคนหนึ่งได้ขโมยอัญมณีราคาแพงของฉันแล้วหลบหนีไป

復(ふく)讐(しゅう)において、恋(れん)愛(あい)において、女(おんな)は男(おとこ)よりも野(や)蛮(ばん)である。

• ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแก้แค้นหรือเรื่องความรัก ผู้หญิงนั้นป่าเถื่อนยิ่งกว่าผู้ชาย

かなり野(や)蛮(ばん)ね。

• ค่อนข้างป่าเถื่อนเลยนะ

己(おのれ)の慣(かん)習(しゅう)でないものを、人(ひと)は野(や)蛮(ばん)と呼(よ)ぶ。

• ผู้คนเรียกสิ่งที่ไม่ใช่ธรรมเนียมปฏิบัติของตนเองว่าป่าเถื่อน