言(ごん)語(ご)道(どう)断(だん)

きみの言(ごん)語(ご)道(どう)断(だん)な行(おこな)いを恥(は)ずかしいと思(おも)う。

• ฉันรู้สึกละอายใจกับการกระทำที่ไร้ยางอายของเธอ

それは出(で)来(き)ない相(そう)談(だん)だな。油(あぶら)物(もの)してる時(とき)に、火(ひ)の傍(そば)から離(はな)れるのは言(ごん)語(ご)道(どう)断(だん)だ。

• นั่นเป็นคำขอที่เป็นไปไม่ได้เลย การละทิ้งเตาไฟในขณะที่กำลังทำของทอดอยู่เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด

それは言(ごん)語(ご)道(どう)断(だん)だ。

• นั่นมันเหลืออดเกินไปแล้ว