いやいや

私(わたし)はいやいやその仕(し)事(ごと)をした。

• ฉันทำงานนั้นอย่างไม่เต็มใจ

彼(かれ)はいやいやその仕(し)事(ごと)をした。

• เขาทำงานนั้นอย่างไม่เต็มใจ

彼(かれ)はいやいや彼(かの)女(じょ)に会(あ)いに行(い)った。

• เขาไปหาเธออย่างไม่เต็มใจ

いやいや本(ほん)を読(よ)む人(ひと)はだれも読(どく)書(しょ)の喜(よろこ)びがわからない。

• ไม่หรอก คนที่อ่านหนังสือไม่มีใครเข้าใจความสุขของการอ่านหนังสือเลยสักคน

いやいや、結(けっ)構(こう)結(けっ)構(こう)。下(した)の名(な)前(まえ)で呼(よ)び合(あ)うのは親(しん)近(きん)感(かん)がわいてよろしいことだ。

• ไม่เลยครับ ไม่เลย จริงๆ แล้วการเรียกชื่อต้นกันแบบนี้มันทำให้รู้สึกสนิทสนมกันมากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีมากครับ

いやいや、私(わたし)が払(はら)いますよ。

• ไม่ครับๆ เดี๋ยวผมจ่ายเองครับ

いやいや。教(きょう)師(し)なんかじゃありませんよ。ただの学(がく)生(せい)です。

• เปล่าเลยครับ ไม่ใช่ครูหรอกครับ เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาครับ

「トムとは前(まえ)から知(し)り合(あ)いだったの？」「いやいや、さっき知(し)り合(あ)ったばっかりだよ」

• “คุณรู้จักกับทอมมาก่อนหรือเปล่า?” “เปล่าๆ เพิ่งรู้จักกันเมื่อกี้เอง”

「ドイツ語(ご)すごい上(じょう)手(ず)ね」「いやいや。そんなことないです。まだまだわからない事(こと)ばっかりで」

• “ภาษาเยอรมันเก่งจังเลยนะ” “ไม่หรอกครับ ไม่ขนาดนั้นหรอก ยังมีเรื่องที่ไม่รู้อีกเยอะเลยครับ”

いやいや、そうはならないだろ。

• ไม่หรอก มันไม่เป็นแบบนั้นหรอก