請(こ)い

姫(ひめ)君(ぎみ)は皇(こう)帝(てい)に寛(かん)恕(じょ)を請(こ)いました。

• เจ้าหญิงได้ทูลขอความเมตตาจากจักรพรรดิครับ

彼(かれ)は相(あい)手(て)の前(まえ)で平(へい)身(しん)低(てい)頭(とう)し、許(ゆる)しを請(こ)いました。

• เขาคุกเข่าก้มหัวขอขมาต่อหน้าอีกฝ่ายเพื่อขออภัย

彼(かの)女(じょ)は泣(な)きながら、夫(おっと)に許(ゆる)しを請(こ)い、袖(そで)にすがりついた。

• เธอกล่าวขอโทษสามีทั้งน้ำตา พร้อมกับเกาะแขนเสื้อเขาไว้แน่น

上(じょう)級(きゅう)工(こう)匠(しょう)ですら教(おし)えを請(こ)い、かつて王(おう)政(せい)を支(ささ)えた貴(き)族(ぞく)達(たち)すらその前(まえ)にはひざまづく。

• แม้แต่ช่างฝีมือระดับสูงยังต้องมาขอคำชี้แนะ และแม้แต่เหล่าขุนนางที่เคยค้ำจุนระบอบกษัตริย์ก็ยังต้องคุกเข่าลงต่อหน้าเขา