口(くち)数(かず)が少(すく)ない

私(わたし)の父(ちち)は口(くち)数(かず)が少(すく)ない。

• พ่อของผมเป็นคนพูดน้อยครับ

彼(かれ)は口(くち)数(かず)の少(すく)ない人(ひと)だ。

• เขาเป็นคนพูดน้อย

彼(かれ)は口(くち)数(かず)が少(すく)ない男(おとこ)だ。

• เขาเป็นผู้ชายพูดน้อย

口(くち)数(かず)が少(すく)なければ言(い)い直(なお)しもたやすい。

• ถ้าพูดน้อย การจะพูดใหม่ก็ทำได้ง่าย

口(くち)数(かず)が少(すく)ないほど、訂(てい)正(せい)も早(はや)くできる。

• ยิ่งพูดน้อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งแก้ไขได้เร็วเท่านั้น

人(ひと)は年(とし)を取(と)るにつれて、口(くち)数(かず)がすくなくなる。

• ยิ่งคนเราอายุมากขึ้น ก็ยิ่งพูดน้อยลง

彼(かれ)は興(こう)奮(ふん)すればするほど口(くち)数(かず)が少(すく)なくなりました。

• ยิ่งเขาตื่นเต้นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งพูดน้อยลงเท่านั้น

先(せん)生(せい)は口(くち)数(かず)が少(すく)ないけど、授(じゅ)業(ぎょう)はとても面(おも)白(しろ)い。

• อาจารย์เป็นคนพูดน้อย แต่การสอนสนุกมากครับ

先(せん)生(せい)は口(くち)数(かず)が少(すく)ないけど、質(しつ)問(もん)には丁(てい)寧(ねい)に答(こた)えてくれる。

• อาจารย์เป็นคนพูดน้อย แต่ก็ตอบคำถามอย่างสุภาพและละเอียดครับ

彼(かの)女(じょ)は普(ふ)段(だん)は口(くち)数(かず)が少(すく)ない人(ひと)が、今日(きょう)は私(わたし)に色(いろ)々(いろ)な話(はなし)をしてくれた。

• ปกติเธอเป็นคนพูดน้อย แต่วันนี้เธอกลับเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฉันฟังมากมาย