果(は)てしない

この果(は)てしない宇(う)宙(ちゅう)にいるのは、私(わたし)たち人(じん)類(るい)だけですか？

• ในจักรวาลที่ไร้ขอบเขตนี้ มีแค่พวกเรามนุษย์เท่านั้นหรือครับ?

芸(げい)術(じゅつ)作(さく)品(ひん)とは人(にん)間(げん)の活(かつ)動(どう)の最(さい)終(しゅう)的(てき)な生(せい)産(さん)物(ぶつ)であり、人(じん)類(るい)のあらゆる精(せい)神(しん)的(てき)な苦(く)痛(つう)と、果(は)てしない苦(く)労(ろう)と、挫(ざ)折(せつ)した努(ど)力(りょく)を最(さい)後(ご)に正(せい)当(とう)化(か)してくれるものなのだと私(わたし)は思(おも)っていた。

• ผมเคยคิดว่าผลงานศิลปะคือผลผลิตขั้นสุดท้ายของกิจกรรมของมนุษย์ และเป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความชอบธรรมให้กับความทุกข์ทรมานทางจิตใจ ความยากลำบากที่ไม่มีที่สิ้นสุด และความพยายามที่ล้มเหลวทั้งปวงของมนุษยชาติในท้ายที่สุด

この話(はなし)は果(は)てしない宇(う)宙(ちゅう)の中(なか)の旅(たび)です。

• เรื่องราวนี้คือการเดินทางท่ามกลางจักรวาลอันไร้ที่สิ้นสุดครับ