雲(うん)煙(えん)

彼(かの)女(じょ)は昔(むかし)の恋(こい)のことを今(いま)では雲(うん)煙(えん)過(か)眼(がん)で捉(とら)えている。

• ตอนนี้เธอถือว่าเรื่องความรักในอดีตเป็นเพียงเรื่องที่ผ่านตาไปแล้ว

戦(せん)乱(らん)の世(よ)、都(と)の城(じょう)郭(かく)は雲(うん)煙(えん)万(ばん)里(り)の空(そら)の下(した)、静(しず)かに佇(たたず)んでいた。

• ในยุคแห่งสงคราม ปราสาทในเมืองหลวงตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบภายใต้ท้องฟ้าที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

遠(とお)くに見(み)える山(やま)々(やま)は、夕(ゆう)焼(や)けに染(そ)まる雲(うん)煙(えん)万(ばん)里(り)の中(なか)に浮(う)かび上(あ)がっていた。

• ภูเขาที่มองเห็นอยู่ไกลออกไปนั้น ลอยเด่นอยู่ท่ามกลางกลุ่มเมฆและหมอกที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาซึ่งถูกย้อมด้วยแสงอาทิตย์ยามเย็น

遠(とお)くの山(やま)々(やま)は、**雲(うん)煙(えん)飛(ひ)動(どう)**の中(なか)に隠(かく)れ、幻(げん)想(そう)的(てき)な景色(けしき)を作(つく)り出(だ)していた。

• ภูเขาที่อยู่ไกลออกไปถูกซ่อนอยู่ท่ามกลางกลุ่มเมฆและหมอกที่เคลื่อนไหวไปมา สร้างทัศนียภาพที่ดูราวกับอยู่ในความฝัน