時(じ)制(せい)

真(しん)理(り)は通(つう)例(れい)現(げん)在(ざい)時(じ)制(せい)で表(ひょう)現(げん)される。

• ความจริงโดยทั่วไปจะถูกแสดงออกด้วยรูปปัจจุบัน

その言(げん)語(ご)の文(ぶん)法(ぽう)には、特(とく)有(ゆう)の時(じ)制(せい)と法(ほう)の様(よう)相(そう)がある。

• ไวยากรณ์ของภาษานั้นมีกาลและมาลาที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

この文(ぶん)の時(じ)制(せい)は現(げん)在(ざい)です。

• กาลของประโยคนี้คือปัจจุบันครับ

この文(ぶん)の時(じ)制(せい)は現(げん)在(ざい)形(けい)です。

• กาลของประโยคนี้คือปัจจุบันครับ

英(えい)文(ぶん)と時(じ)制(せい)が合(あ)っていません。

• ไม่ตรงกับกาลในภาษาอังกฤษครับ

日(に)本(ほん)語(ご)と英(えい)語(ご)で時(じ)制(せい)が違(ちが)うと思(おも)います。

• ผมคิดว่ากาลในภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอังกฤษน่าจะต่างกันนะครับ

中(ちゅう)国(ごく)語(ご)に時(じ)制(せい)の概(がい)念(ねん)が存(そん)在(ざい)しないことは興(きょう)味(み)深(ぶか)い。

• เป็นเรื่องที่น่าสนใจที่ภาษาจีนไม่มีแนวคิดเรื่องกาล

英(えい)文(ぶん)と時(じ)制(せい)が合(あ)っていないので、現(げん)在(ざい)形(けい)への変(へん)更(こう)を提(てい)案(あん)します。

• เนื่องจากไม่สอดคล้องกับกาลในภาษาอังกฤษ ผมจึงขอเสนอให้เปลี่ยนเป็นรูปปัจจุบันครับ