墓(はか)場(ば)

ゆりかごの中(なか)で覚(おぼ)えたことは墓(はか)場(ば)まで続(つづ)く。

• สิ่งที่เรียนรู้มาตั้งแต่ในเปลจะติดตามเราไปจนถึงหลุมศพ

結(けっ)婚(こん)は人(じん)生(せい)の墓(はか)場(ば)。

• การแต่งงานคือสุสานของชีวิต

部屋(へや)は墓(はか)場(ば)のように静(しず)かだった。

• ห้องเงียบสงัดราวกับสุสาน

彼(かれ)は夜(よる)の墓(はか)場(ば)を徘(はい)徊(かい)し、死(し)者(しゃ)の肉(にく)を食(た)べるグールだと噂(うわさ)されていた。

• มีข่าวลือว่าเขาเป็นกูลที่เดินเตร่ไปตามสุสานในยามค่ำคืนและกินเนื้อของคนตาย

嫉(しっ)妬(と)は愛(あい)の墓(はか)場(ば)だ。

• ความริษยาคือสุสานของความรัก

皆(みな)赦(ゆる)し合(あ)って仲(なか)よく暮(く)らすことだよ。人(にん)間(げん)は皆(みな)不(ふ)幸(こう)なのだからな。皆(かい)墓(はか)場(ば)に行(い)くのだからな。

• ทุกคนควรจะให้อภัยกันและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขนะ เพราะมนุษย์ทุกคนต่างก็มีความทุกข์กันทั้งนั้น และสุดท้ายทุกคนก็ต้องไปลงหลุมเหมือนกันหมดนั่นแหละ