病(びょう)室(しつ)

看(かん)護(ご)婦(ふ)は、患(かん)者(じゃ)が危(き)篤(とく)状(じょう)態(たい)なので、病(びょう)室(しつ)に入(はい)らないようにと私(わたし)たちに言(い)った。

• พยาบาลบอกพวกเราว่าอย่าเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย เพราะคนไข้อยู่ในอาการวิกฤต

病(びょう)室(しつ)の窓(まど)が、風(かぜ)で自(し)然(ぜん)に開(ひら)いた。

• หน้าต่างของห้องผู้ป่วยเปิดออกเองตามธรรมชาติเพราะแรงลม

病(びょう)室(しつ)の窓(まど)からは、街(まち)の明(あ)かりが見(み)えます。

• จากหน้าต่างห้องผู้ป่วย สามารถมองเห็นแสงไฟของเมืองได้ครับ

病(びょう)院(いん)の病(びょう)室(しつ)は、消(しょう)毒(どく)液(えき)まみれの匂(にお)いがした。

• ห้องพักผู้ป่วยในโรงพยาบาลมีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฟุ้งไปหมด

病(びょう)室(しつ)の窓(まど)は、朝(あさ)から開(あ)け放(はな)たれていました。

• หน้าต่างของห้องผู้ป่วยถูกเปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เช้าครับ

病(びょう)室(しつ)の清(せい)掃(そう)をして、消(しょう)毒(どく)剤(ざい)を噴(ふん)霧(む)しました。

• ผมทำความสะอาดห้องผู้ป่วยและฉีดพ่นน้ำยาฆ่าเชื้อแล้วครับ

入(にゅう)院(いん)手(て)続(つづ)きを済(す)ませて、病(びょう)室(しつ)へ案(あん)内(ない)しました。

• หลังจากทำเรื่องเข้าพักในโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว ผมก็พาเขาไปที่ห้องพักครับ

病(びょう)室(しつ)は静(しず)かだが、患(かん)者(じゃ)さんの心(こころ)は不(ふ)安(あん)でいっぱいだ。

• ห้องพักผู้ป่วยเงียบสงบ แต่ในใจของผู้ป่วยกลับเต็มไปด้วยความกังวล

入(にゅう)院(いん)中(ちゅう)の患(かん)者(じゃ)さんは**どの**病(びょう)室(しつ)にいるんですか？

• คนไข้ที่นอนโรงพยาบาลอยู่พักอยู่ที่ห้องไหนครับ?

患(かん)者(じゃ)さんの家(か)族(ぞく)が、病(びょう)室(しつ)のドアをノックしてから開(あ)けた。

• ครอบครัวของผู้ป่วยเคาะประตูห้องพักก่อนที่จะเปิดเข้าไป