疲(つか)れ果(は)てる

彼(かれ)は家(いえ)に帰(かえ)った時(とき)には疲(つか)れ果(は)てていた。

• ตอนที่เขากลับถึงบ้าน เขาก็เหนื่อยล้าจนหมดแรงแล้ว

疲(つか)れ果(は)てたよ。

• เหนื่อยแทบขาดใจเลย

私(わたし)は仕(し)事(ごと)で疲(つか)れ果(は)てた。

• ผมเหนื่อยล้าจากการทำงานมาก

彼(かれ)は疲(つか)れ果(は)ててしまった。

• เขาเหนื่อยล้าจนหมดแรง

レースの後(あと)、疲(つか)れ果(は)てた。

• หลังจบการแข่งขัน ผมเหนื่อยล้ามาก

長(なが)く歩(ある)いたので疲(つか)れ果(は)てた。

• เพราะเดินมานานก็เลยเหนื่อยล้าสุดๆ

長(なが)い距(きょ)離(り)を歩(ある)いて疲(つか)れ果(は)てた。

• เดินมาไกลจนเหนื่อยล้าไปหมดแล้ว

私(わたし)達(たち)は疲(つか)れ果(は)てるまで何(なん)時(じ)間(かん)も、その音(おん)楽(がく)に合(あ)わせて踊(おど)った。

• พวกเราเต้นตามจังหวะดนตรีนั้นอยู่หลายชั่วโมงจนกระทั่งเหนื่อยล้าจนหมดแรง

彼(かれ)は一(いち)日(にち)の仕(し)事(ごと)で疲(つか)れ果(は)てたので、いつもよりずっと早(はや)く寝(ね)た。

• เพราะเขาเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน เขาจึงเข้านอนเร็วกว่าปกติมาก

観(かん)光(こう)名(めい)所(しょ)をほうぼう訪(たず)ね歩(ある)いたので、すっかり疲(つか)れ果(は)ててしまった。

• เพราะเดินเที่ยวชมสถานที่ท่องเที่ยวไปทั่วเลย ก็เลยเหนื่อยล้าไปหมดเลย