悪(あく)徳(とく)

怠(たい)惰(だ)は悪(あく)徳(とく)のもと。

• ความเกียจคร้านคือต้นเหตุของความชั่วร้าย

私(わたし)には美(び)徳(とく)と悪(あく)徳(とく)との区(く)別(べつ)がつく。

• ผมสามารถแยกแยะระหว่างคุณธรรมและความชั่วร้ายได้

偽(ぎ)善(ぜん)とは悪(あく)徳(とく)が徳(とく)に対(たい)して払(はら)う忠(ちゅう)順(じゅん)の誓(ちか)いである。

• ความหน้าไหว้หลังหลอกคือคำปฏิญาณแห่งความจงรักภักดีที่ความชั่วร้ายมีต่อคุณธรรม

美(び)徳(とく)と悪(あく)徳(とく)。

• คุณธรรมและความชั่วร้าย

その悪(あく)徳(とく)企(き)業(ぎょう)のやり方(かた)は、消(しょう)費(ひ)者(しゃ)を無(む)視(し)した極(ごく)悪(あく)非(ひ)道(どう)なものだと批(ひ)判(はん)されています。

• วิธีการของบริษัทที่ทุจริตแห่งนั้นถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นสิ่งที่ชั่วร้ายและไร้มนุษยธรรมซึ่งเพิกเฉยต่อผู้บริโภคครับ

労(ろう)働(どう)はわれわれを三(みっ)つの大(おお)きな悪(あく)から逃(のが)れしめる。つまり、退(たい)屈(くつ)、悪(あく)徳(とく)、欲(よっ)求(きゅう)から。

• การทำงานช่วยให้เราหลีกหนีจากความชั่วร้ายใหญ่สามประการ นั่นคือ ความเบื่อหน่าย ความเสื่อมทราม และความต้องการ