怠(たい)惰(だ)

怠(たい)惰(だ)は悪(あく)徳(とく)のもと。

• ความเกียจคร้านคือต้นเหตุของความชั่วร้าย

彼(かれ)は怠(たい)惰(だ)な学(がく)生(せい)だ。

• เขาเป็นนักเรียนที่ขี้เกียจ

怠(たい)惰(だ)は失(しっ)敗(ぱい)を招(まね)く。

• ความเกียจคร้านนำมาซึ่งความล้มเหลว

彼(かれ)は生(う)まれつき怠(たい)惰(だ)だ。

• เขาเป็นคนขี้เกียจมาตั้งแต่เกิด

怠(たい)惰(だ)が私(わたし)の欠(けっ)点(てん)である。

• ความขี้เกียจคือข้อเสียของฉัน

何(なん)と怠(たい)惰(だ)な先(せん)生(せい)なのだ！

• ช่างเป็นอาจารย์ที่ขี้เกียจอะไรอย่างนี้!

彼(かの)女(じょ)は私(わたし)の怠(たい)惰(だ)を叱(しか)った。

• เธอตำหนิความขี้เกียจของผม

彼(かれ)はとても怠(たい)惰(だ)な少(しょう)年(ねん)だ。

• เขาเป็นเด็กชายที่ขี้เกียจมาก

怠(たい)惰(だ)は破(は)滅(めつ)の原(げん)因(いん)となる。

• ความเกียจคร้านเป็นสาเหตุแห่งความพินาศ

勤(きん)勉(べん)な人(ひと)は怠(たい)惰(だ)を軽(けい)蔑(べつ)する。

• คนขยันย่อมดูแคลนความเกียจคร้าน