心(こころ)の支(ささ)え

少(しょう)年(ねん)にとって母(はは)の手(て)紙(がみ)は心(こころ)の支(ささ)えだった。

• สำหรับเด็กชายคนนั้น จดหมายของแม่คือที่พึ่งทางใจ

また一(いっ)方(ぽう)で、若(わか)者(もの)たちは仏(ぶっ)教(きょう)に触(ふ)れる中(なか)で、仏(ぶっ)教(きょう)を心(こころ)の支(ささ)えに必(ひつ)要(よう)なものと考(かんが)え始(はじ)めているようだ。

• ในอีกด้านหนึ่ง ดูเหมือนว่าเหล่าคนหนุ่มสาวจะเริ่มคิดว่าพระพุทธศาสนาเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเป็นที่พึ่งทางใจ ในขณะที่พวกเขาได้สัมผัสกับพระพุทธศาสนา

この本(もと)は、私(わたし)の心(こころ)の支(ささ)えそのものだ。

• หนังสือเล่มนี้คือที่พึ่งทางใจของฉันเลย

彼(か)の存(そん)在(ざい)は、どんな困(こん)難(なん)にも耐(た)えうる心(こころ)の支(ささ)えになる。

• การมีเขาอยู่จะเป็นที่พึ่งทางใจที่สามารถทนทานต่อความยากลำบากใดๆ ก็ตามได้

彼(かの)女(じょ)の優(やさ)しさは、どんな困(こん)難(なん)にも耐(た)えうる心(こころ)の支(ささ)えになる。

• ความอ่อนโยนของเธอจะเป็นที่พึ่งทางใจที่สามารถอดทนต่อความยากลำบากใดๆ ก็ตามได้

先(せん)生(せい)の優(やさ)しい言(こと)葉(ば)が、私(わたし)の心(こころ)の支(ささ)えとなり、前(まえ)向(む)きに頑(がん)張(ば)るための鼓(こ)舞(ぶ)激(げき)励(れい)となった。

• คำพูดที่อ่อนโยนของคุณครูได้กลายเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของฉัน และเป็นแรงผลักดันให้ฉันพยายามก้าวไปข้างหน้าอย่างมีความหวัง