紗(しゃ)

紗(しゃ)美(び)は、何(なに)も知(し)らなかった。

• ซามิไม่รู้อะไรเลย

莉(り)紗(しゃ)さんのお誕(たん)生(じょう)日(び)は、２ヶ月(かげつ)後(ご)です。

• วันเกิดของคุณริสะคืออีก 2 เดือนข้างหน้าครับ

あの赤(あか)い布(ぬの)は「袱(ふく)紗(さ)」茶(ちゃ)道(どう)具(ぐ)を清(きよ)めるために使(つか)う必(ひつ)需(じゅ)品(ひん)なの。

• ผ้าสีแดงผืนนั้นคือ "ฟุคุสะ" เป็นของจำเป็นที่ใช้สำหรับทำความสะอาดอุปกรณ์ชงชาครับ

あっ、莉(り)紗(しゃ)！元(げん)気(き)？

• อ๊ะ ริสะ! เป็นไงบ้าง?

わたしたちは、氷(こおり)砂(ざ)糖(とう)をほしいくらいもたないでも、きれいにすきとおった風(かぜ)をたべ、桃(もも)いろのうつくしい朝(あさ)の日(にっ)光(こう)をのむことができます。またわたくしは、はたけや森(もり)の中(なか)で、ひどいぼろぼろのきものが、いちばんすばらしいびろうどや羅(ら)紗(しゃ)や、宝(ほう)石(せき)いりのきものに、かわっているのをたびたび見(み)ました。わたくしは、そういうきれいなたべものやきものをすきです。

• พวกเราสามารถลิ้มรสสายลมที่ใสสะอาด และดื่มด่ำกับแสงแดดยามเช้าที่สวยงามราวกับสีลูกพีชได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีแม้แต่ก้อนน้ำตาลทรายขาวเพื่อมาปรนเปรอ นอกจากนี้ ดิฉันยังได้เห็นบ่อยครั้งว่าในทุ่งนาหรือในป่า เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งอย่างหนัก ได้เปลี่ยนกลายเป็นชุดกำมะหยี่ ผ้าขนสัตว์ หรือชุดที่ประดับด้วยอัญมณีที่วิเศษที่สุด ดิฉันชอบอาหารและเสื้อผ้าที่สวยงามเช่นนั้นค่ะ