野(の)宿(じゅく)

今日(きょう)は我(われ)々(われ)は野(の)宿(じゅく)しないといけない。

• วันนี้พวกเราต้องนอนกลางดินกินกลางทรายกัน

宿(やど)代(だい)をケチって野(の)宿(じゅく)しました。

• ผมขี้เหนียวค่าที่พักเลยไปนอนข้างนอกแทนครับ

宿(やど)が見(み)つからなかったら、野(の)宿(じゅく)しかないね。

• ถ้าหาที่พักไม่ได้ ก็คงต้องนอนกลางดินกินกลางทรายกันแล้วล่ะนะ

いくら道(みち)に迷(まよ)ったからって、こんな所(ところ)で野(の)宿(じゅく)は絶(ぜっ)対(たい)にイヤですからね。

• ถึงจะหลงทางยังไง แต่ฉันก็ไม่ยอมนอนกลางดินกินกลางทรายในที่แบบนี้เด็ดขาดเลยนะคะ

ええ、このところ野(の)宿(じゅく)ばかりだったものだから、久(ひさ)しぶりにゆっくり出(で)来(き)ました。ありがとう。

• ใช่ครับ เพราะช่วงนี้เอาแต่ต้องนอนกลางดินกินกลางทรายมาตลอด เลยได้พักผ่อนสบายๆ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน ขอบคุณนะครับ

泊(と)まるホテルが見(み)つからなかったから野(の)宿(じゅく)した。

• เพราะหาโรงแรมที่จะพักไม่ได้ ก็เลยต้องนอนกลางดินกินกลางทราย