愛(は)し

彼(かれ)は一(いっ)切(さい)衆(しゅ)生(じょう)を平(びょう)等(どう)に愛(あい)し、誰(だれ)も見(み)捨(す)てることはありませんでした。

• เขารักสรรพสัตว์ทั้งปวงอย่างเท่าเทียมกัน และไม่เคยทอดทิ้งใครเลยครับ

魏(ぎ)晋(すすむ)の時(じ)代(だい)、竹(ちく)林(りん)の七(しち)賢(けん)は自(し)然(ぜん)を愛(あい)し、酒(さけ)を飲(の)みながら詩(し)を詠(よ)み、音(おん)楽(がく)を楽(たの)しんだと伝(つた)えられています。

• กล่าวกันว่าในสมัยเว่ยจิ้น เจ็ดบัณฑิตแห่งป่าไผ่รักธรรมชาติ ชอบดื่มสุราไปพร้อมกับแต่งบทกวี และเพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรี

愛(あい)されることを望(のぞ)むなら、愛(あい)しなさい！

• ถ้าอยากเป็นที่รัก ก็จงรักคนอื่น!

こんな不(ぶ)器(き)用(よう)な愛(いと)し方(かた)しかできなくてごめんね。

• ขอโทษนะที่ฉันทำได้เพียงแค่รักเธออย่างเงอะงะแบบนี้