５００円玉(ごひゃくえんだま)

１００円玉(ひゃくえんだま)か５００円玉(ごひゃくえんだま)しか使(つか)えないので私(わたし)は小(こ)銭(ぜに)を探(さが)したが見(み)当(あ)たらない。

• เพราะใช้ได้แค่เหรียญ 100 เยนหรือเหรียญ 500 เยนเท่านั้น ผมจึงลองหาเศษเหรียญดูแต่ก็ไม่พบเลย

机(つくえ)の上(うえ)に置(お)かれた五(ご)百(ひゃく)円(えん)玉(だま)。それが夏(なつ)休(やす)みの記(き)憶(おく)です。

• เหรียญห้าร้อยเยนที่วางอยู่บนโต๊ะ นั่นคือความทรงจำในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนครับ

その日(ひ)もそうだった。賽(さい)銭(せん)のように無(む)造(ぞう)作(さ)に五(ご)百(ひゃく)円(えん)玉(だま)が置(お)かれていた。

• วันนั้นก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน เหรียญห้าร้อยเยนถูกวางไว้อย่างไม่ใส่ใจเหมือนกับเงินทำบุญ

十(じゅう)二(に)時(じ)を過(す)ぎる頃(ころ)、五(ご)百(ひゃく)円(えん)玉(だま)を握(にぎ)り締(し)めて、お昼(ひる)ご飯(はん)を買(か)いに出(で)かけた。

• ช่วงเวลาประมาณหลังเที่ยง ผมกำเหรียญห้าร้อยเยนไว้แน่นแล้วออกไปซื้อข้าวกลางวัน

夏(なつ)休(やす)みに限(かぎ)らず、土(ど)日(にち)に五(ご)百(ひゃく)円(えん)玉(だま)が置(お)かれていれば、いつも同(おな)じものを買(か)っていた。

• ไม่ว่าจะแค่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนหรือไม่ก็ตาม ถ้ามีเหรียญห้าร้อยเยนวางอยู่ ในวันเสาร์หรืออาทิตย์ ผมก็จะซื้อของเดิมเสมอครับ