古(ふる)き良(よ)き時(じ)代(だい)

この歌(うた)は私(わたし)に古(ふる)き良(よ)き時(じ)代(だい)を思(おも)い出(だ)させる。

• เพลงนี้ทำให้ฉันนึกถึงวันวานที่แสนดี

古(ふる)き良(よ)き時(じ)代(だい)は去(さ)って、二(に)度(ど)ともどってこない。

• ยุคสมัยอันดีงามในอดีตได้ผ่านพ้นไปแล้ว และจะไม่มีวันหวนคืนกลับมาเป็นครั้งที่สอง

その老(ろう)人(じん)はいつも古(ふる)き良(よ)き時(じ)代(だい)を回(かい)想(そう)していた。

• ชายชราคนนั้นมักจะหวนระลึกถึงวันวานที่แสนดีอยู่เสมอ

彼(かの)女(じょ)の話(はなし)を聞(き)いて私(わたし)は古(ふる)きよき時(じ)代(だい)を思(おも)い出(だ)した。

• พอได้ฟังเรื่องของเธอ ผมก็นึกถึงวันวานที่แสนดีขึ้นมา

この街(まち)の雰(ふん)囲(い)気(き)は、まるで時(じ)間(かん)が止(と)まったかのような古(ふる)き良(よ)き時(じ)代(だい)を感(かん)じさせた。

• บรรยากาศของเมืองนี้ทำให้รู้สึกถึงยุคสมัยอันแสนดีในอดีต ราวกับว่าเวลาได้หยุดหมุนไปเลย

我(われ)々(われ)は古(ふる)き良(よ)き時(じ)代(だい)を誉(ほ)めそやすが、生(い)きているのは今日(きょう)なのだ。

• พวกเราอาจจะยกย่องอดีตอันแสนหวาน แต่ความจริงคือเรามีชีวิตอยู่ในวันนี้