苛立(いらだ)ち

聴(ちょう)衆(しゅう)は足(あし)を踏(ふ)みならしていらだちを示(しめ)した。

• ผู้ฟังเริ่มกระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิด

彼(かれ)の口(く)調(ちょう)にはずいぶんいらだちがみられた。

• น้ำเสียงของเขาดูหงุดหงิดมาก

彼(かの)女(じょ)は苛立(いらだ)ちを隠(かく)せず、手(て)帳(ちょう)をぴちゃんとテーブルに叩(たた)きつけた。

• เธอไม่สามารถซ่อนความหงุดหงิดเอาไว้ได้ และตบสมุดบันทึกลงบนโต๊ะดังปัง

周(しゅう)囲(い)の無(む)関(かん)心(しん)に苛立(いらだ)ちを覚(おぼ)えるが、それを押(お)し殺(ころ)し、ただ耐(た)え忍(しの)ぶことこそが、ならぬ堪(かん)忍(にん)するが堪(かん)忍(にん)というものだ。

• แม้จะรู้สึกหงุดหงิดกับความเพิกเฉยของคนรอบข้าง แต่การสะกดกลั้นความรู้สึกนั้นไว้และอดทนต่อมันให้ได้ต่างหาก คือความหมายที่แท้จริงของการอดทนอดกลั้น