公(こう)僕(ぼく)

公(こう)僕(ぼく)も人(にん)間(げん)であること、また、人(にん)間(げん)である以(い)上(じょう)過(あやま)ちを犯(おか)す可(か)能(のう)性(せい)があることを、彼(かれ)は認(にん)識(しき)している。

• เขารับรู้ว่าข้าราชการก็เป็นมนุษย์ และตราบใดที่เป็นมนุษย์ ก็ย่อมมีโอกาสที่จะทำผิดพลาดได้

他(た)方(ほう)公(こう)僕(ぼく)のやり方(かた)がまずい場(ば)合(あい)には、抗(こう)議(ぎ)をする責(せき)任(にん)を感(かん)じる。

• ในทางกลับกัน หากวิธีการทำงานของข้าราชการไม่เหมาะสม ผมก็รู้สึกว่าเป็นความรับผิดชอบที่จะต้องทำการประท้วง