複(ふく)合(ごう)体(たい)

研(けん)究(きゅう)者(しゃ)は頭(ず)脳(のう)の新(あたら)しい受(じゅ)容(よう)器(き)の複(ふく)合(ごう)体(たい)を識(しき)別(べつ)する。

• นักวิจัยระบุถึงกลุ่มตัวรับใหม่ในสมอง

私(わたし)達(たち)が言(げん)語(ご)は文(ぶん)化(か)的(てき)に伝(つた)えられる、つまり、学(がく)習(しゅう)されるものであって受(う)け継(つ)がれるものではないと言(い)う場(ば)合(あい)、言(げん)語(ご)は、文(ぶん)化(か)人(じん)類(るい)学(がく)者(しゃ)が文(ぶん)化(か)と呼(よ)ぶ、学(がく)習(しゅう)され共(きょう)用(よう)される行(こう)動(どう)の複(ふく)合(ごう)体(たい)の一(いち)部(ぶ)であるという事(こと)なのである。

• เมื่อเรากล่าวว่าภาษาถูกถ่ายทอดผ่านทางวัฒนธรรม กล่าวคือ เป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้ไม่ใช่สิ่งที่สืบทอดกันมา นั่นหมายความว่าภาษาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มพฤติกรรมที่เรียนรู้และใช้ร่วมกัน ซึ่งนักมานุษยวิทยาวัฒนธรรมเรียกว่าวัฒนธรรม