立(た)ち尽(つ)くす

その少(しょう)年(ねん)は恐(おそ)れおののき立(た)ちつくした。

• เด็กชายคนนั้นยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

その少(しょう)年(ねん)はしばらくの間(あいだ)立(た)ちつくしていた。

• เด็กชายคนนั้นยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง

彼(かの)女(じょ)はぬっと立(た)ち尽(つ)くし、私(わたし)たちをじっと見(み)つめた。

• เธอหยุดยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นทันที แล้วจ้องมองพวกเราเขม็ง

彼(かれ)の帰(かえ)りを待(ま)つ一(いち)日(じつ)三(さん)秋(しゅう)の思(おも)いで、窓(まど)辺(べ)に立(た)ち尽(つ)くしていた。

• ฉันยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่างด้วยความรู้สึกที่เหมือนผ่านไปนานแสนนานในแต่ละวันที่เฝ้ารอการกลับมาของเขา

事(じ)故(こ)を目(もく)撃(げき)した警(けい)官(かん)は、血(ち)まみれの現(げん)場(ば)に立(た)ち尽(つ)くしていた。

• ตำรวจที่เห็นเหตุการณ์อุบัติเหตุยืนนิ่งอึ้งอยู่ท่ามกลางที่เกิดเหตุที่เต็มไปด้วยคราบเลือด

その奇(き)妙(みょう)な現(げん)象(しょう)に、皆(みな)、まるで狐(きつね)につままれたように立(た)ち尽(つ)くした。

• ทุกคนต่างยืนนิ่งอึ้งกับปรากฏการณ์ประหลาดนั้น ราวกับถูกมนต์สะกด

ただただ立(た)ち尽(つ)くすことしかできなかった。

• ผมทำได้เพียงแค่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเท่านั้น

そのニュースを聞(き)いた時(とき)、私(わたし)は思(おも)わず言(こと)葉(ば)を失(うしな)い、ただ立(た)ち尽(つ)くしていた。

• ตอนที่ได้ยินข่าวนี้ ฉันถึงกับพูดไม่ออกและได้แต่ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

素(す)晴(ば)らしい景色(けしき)を目(ま)の当(あ)たりにして、言(こと)葉(ば)を失(うしな)ってしばらく立(た)ち尽(つ)くしてしまった。

• พอได้เห็นทิวทัศน์ที่งดงามอยู่ตรงหน้า ฉันก็ถึงกับพูดไม่ออกและยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง