一(いっ)声(せい)

車(くるま)のクラクションを「ブーッ」と一(いっ)声(せい)鳴(な)らしただけで、後(こう)続(ぞく)のドライバーは慌(あわ)てて車(くるま)を横(よこ)に寄(よ)せました。

• แค่ผมบีบแตรรถดังขึ้นมาคำเดียวว่า "ปี๊ด" คนขับรถคันหลังก็รีบหักรถเข้าข้างทางด้วยความลนลานทันที

指(ゆび)をくわえてぴゅーと一(いっ)声(せい)口(くち)笛(ぶえ)を吹(ふ)いた。

• ฉันเอาปลายนิ้วแตะปากแล้วผิวปากออกมาดังฟิ้วหนึ่งครั้ง

故(こ)郷(きょう)は三(さん)千(せん)里(り)も離(はな)れ、宮(きゅう)中(ちゅう)暮(く)らし二十年(はたとせ)。あの歌(うた)「何(なに)満(みつ)子(こ)」を一(いっ)声(せい)聞(き)くと、涙(なみだ)が二(に)筋(すじ)、あなたの前(まえ)に落(お)ちる。

• บ้านเกิดอยู่ห่างไกลถึงสามพันลี้ และใช้ชีวิตอยู่ในวังมานานถึงยี่สิบปี พอได้ยินเพลงนั้นที่ชื่อว่า "นันมันจิ" เพียงประโยคเดียว น้ำตาสองสายก็ร่วงหล่นลงตรงหน้าคุณ