家(か)臣(しん)

王(おう)が家(か)臣(しん)を召(め)した。

• พระราชาทรงเรียกเหล่าข้าราชบริพารมา

家(か)臣(しん)が敵(てき)に寝(ね)返(がえ)りました。

• ข้ารับใช้ทรยศไปเข้ากับฝ่ายศัตรูครับ

殿(しんがり)は家(か)臣(しん)に謹(きん)慎(しん)を命(めい)じた。

• ท่านเจ้าเมืองได้สั่งให้ข้ารับใช้กักบริเวณตนเอง

家(か)臣(しん)は一(いっ)生(しょう)その君(きみ)に仕(つか)えた。

• ข้ารับใช้รับใช้เจ้านายผู้นั้นไปตลอดชีวิต

殿(との)様(さま)の家(か)臣(しん)が城(しろ)を守(まも)りました。

• ข้ารับใช้ของท่านเจ้าเมืองได้ปกป้องปราสาทเอาไว้ครับ

家(か)臣(しん)たちは上(じょう)意(い)に従(したが)いました。

• เหล่าข้ารับใช้ต่างปฏิบัติตามพระบัญชาครับ

将(しょう)軍(ぐん)は家(か)臣(しん)の領(りょう)地(ち)を安(あん)堵(ど)した。

• โชกุนได้ยืนยันสิทธิ์ในที่ดินของเหล่าข้ารับใช้

家(か)臣(しん)は殿(との)様(さま)に忠(ちゅう)義(ぎ)を尽(つ)くしました。

• เหล่าข้ารับใช้ได้แสดงความจงรักภักดีต่อเจ้านายอย่างเต็มที่ครับ

家(か)臣(しん)が主(しゅ)君(くん)に謀(む)反(ほん)を起(お)こしました。

• ข้ารับใช้ได้ก่อกบฏต่อเจ้านายครับ

家(か)臣(しん)たちは幼(おさな)い王(おう)子(じ)を擁(よう)して兵(へい)を挙(あ)げた。

• เหล่าข้ารับใช้ได้ยกทัพขึ้นโดยสนับสนุนเจ้าชายน้อย