真(ま)っ最(さい)中(ちゅう)

私(わたし)はコンサートの真(まっ)最(さい)中(ちゅう)に劇(げき)場(じょう)を出(で)なければならなかった。

• ผมต้องออกจากโรงละครในระหว่างที่คอนเสิร์ตกำลังดำเนินอยู่

議(ぎ)論(ろん)のまっ最(さい)中(ちゅう)にベルが鳴(な)った。

• เสียงกระดิ่งดังขึ้นในระหว่างที่กำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด

私(わたし)が彼(かれ)らのアパートを訪(ほう)問(もん)したとき、夫(ふう)婦(ふ)は議(ぎ)論(ろん)の真(ま)っ最(さい)中(ちゅう)だった。

• ตอนที่ผมไปเยี่ยมอพาร์ตเมนต์ของพวกเขา สามีภรรยากำลังทะเลาะกันอย่างหนัก

滑(こっ)稽(けい)な話(はなし)をしている真(まっ)最(さい)中(ちゅう)に彼(かれ)に電(でん)話(わ)がかかってきたので話(はなし)を中(ちゅう)止(し)した。

• ในขณะที่กำลังเล่าเรื่องตลกกันอยู่ เขาก็โทรศัพท์มาพอดี ฉันก็เลยหยุดพูด

彼(かれ)は試(し)験(けん)勉(べん)強(きょう)の真(ま)っ最(さい)中(ちゅう)で、友(とも)達(だち)と遊(あそ)ぶ時(じ)間(かん)はなかった。

• เขากำลังอยู่ในช่วงเตรียมตัวสอบอย่างหนัก จึงไม่มีเวลาไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน

家(いえ)に帰(かえ)ると、お父(とう)さんとお母(かあ)さんが喧(けん)嘩(か)の真(ま)っ最(さい)中(ちゅう)でした。

• พอผมกลับถึงบ้าน ก็เห็นคุณพ่อกับคุณแม่กำลังทะเลาะกันยกใหญ่เลยครับ