名(めい)産(さん)品(ひん)

昔(むかし)、名(めい)産(さん)品(ひん)は将(しょう)軍(ぐん)に献(けん)上(じょう)されました。

• ในสมัยก่อน สินค้าพื้นเมืองจะถูกนำไปถวายแด่โชกุนครับ

この地(じ)元(もと)の名(めい)産(さん)品(ひん)は評(ひょう)判(ばん)が良(よ)いだけのことはあって、味(あじ)も美(うつく)しい。

• สินค้าขึ้นชื่อของท้องถิ่นนี้สมกับที่เป็นที่เลื่องลือจริงๆ ทั้งรสชาติและหน้าตาสวยงามมากครับ

お土産(みやげ)には、菓(か)子(し)子(こ)やらお茶(ちゃ)やら、地(じ)元(もと)の名(めい)産(さん)品(ひん)が並(なら)んでいます。

• ของฝากมีทั้งพวกขนมหวานและชา ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของท้องถิ่นวางเรียงรายอยู่ครับ

旅(りょ)行(こう)先(さき)で、友(ゆう)人(じん)に差(さ)し入(い)れようとその土(と)地(ち)の名(めい)産(さん)品(ひん)を土産(みやげ)に買(か)った。

• ตอนไปเที่ยว ฉันได้ซื้อของขึ้นชื่อของท้องถิ่นนั้นเป็นของฝากเพื่อจะเอาไปให้เพื่อนครับ

高(こう)速(そく)道(どう)路(ろ)を降(お)りて、国(こく)道(どう)に入(はい)って、地(じ)元(もと)の名(めい)産(さん)品(ひん)を買(か)うお店(みせ)を探(さが)します。

• หลังจากลงทางด่วนแล้ว ก็เข้าสู่ถนนสายหลัก แล้วจึงมองหาร้านขายของดีประจำท้องถิ่นครับ