涙(なみだ)を浮(う)かべる

母(はは)は目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべて私(わたし)を見(み)た。

• แม่มองมาที่ฉันด้วยนัยน์ตาที่มีน้ำตาคลอเบ้า

彼(かの)女(じょ)は目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべて話(はな)した。

• เธอพูดทั้งน้ำตา

彼(かの)女(じょ)は目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべて入(はい)ってきた。

• เธอเดินเข้ามาพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า

彼(かの)女(じょ)は目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべて立(た)ちあがった。

• เธอลุกขึ้นยืนด้วยนัยน์ตาที่คลอไปด้วยน้ำตา

彼(かの)女(じょ)は目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべてその話(はなし)をした。

• เธอเล่าเรื่องนั้นด้วยนัยน์ตาที่คลอไปด้วยน้ำตา

目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべて彼(かの)女(じょ)を見(み)た生(せい)徒(と)もいた。

• มีนักเรียนบางคนมองเธอด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอเบ้า

目(め)に涙(なみだ)を浮(う)かべない人(ひと)は一(ひと)人(り)もいなかった。

• ไม่มีใครเลยสักคนที่ไม่มีน้ำตาคลอเบ้า

彼(かの)女(じょ)は目(め)に涙(なみだ)をうかべてテレビを見(み)ていた。

• เธอกำลังดูทีวีทั้งน้ำตาคลอเบ้า

その哀(あわ)れな話(はなし)を聞(き)いて少(しょう)女(じょ)は涙(なみだ)を浮(う)かべた。

• เมื่อได้ฟังเรื่องราวที่น่าเวทนานั้น เด็กสาวก็มีน้ำตาคลอเบ้า

その美(うつく)しい音(おん)楽(がく)を聞(き)いて、彼(かの)女(じょ)は涙(なみだ)をうかべた。

• เมื่อได้ฟังดนตรีที่สวยงามนั้น เธอก็มีน้ำตาคลอเบ้า