受(う)く

子(こ)供(ども)の頃(ころ)から母(はは)は、自(じ)分(ぶん)の体(からだ)を大(たい)切(せつ)にしなさいと教(おし)えてくれた。『身(しん)体(たい)髪(はっ)膚(ぷ)これを父(ふ)母(ぼ)に受(う)くあえて毀(き)傷(しょう)せざるは孝(こう)の始(はじ)めなり』だと。

• ตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็ก แม่ก็คอยสอนให้ฉันดูแลรักษาร่างกายของตัวเองให้ดี โดยบอกว่า 'การไม่ทำให้ร่างกาย เส้นผม หรือผิวหนังต้องบาดเจ็บหรือเสียหาย คือจุดเริ่มต้นของความกตัญญู'

彼(かれ)は危(き)険(けん)なスポーツを避(さ)け、健(けん)康(こう)を第(だい)一(いち)に考(かんが)える。『身(しん)体(たい)髪(はっ)膚(ぷ)これを父(ふ)母(ぼ)に受(う)くあえて毀(き)傷(しょう)せざるは孝(こう)の始(はじ)めなり』という言(こと)葉(ば)を常(つね)に心(こころ)に留(と)めているのだ。

• เขาหลีกเลี่ยงกีฬาที่อันตรายและให้ความสำคัญกับสุขภาพเป็นอันดับแรก โดยเขามักจะระลึกถึงคำกล่าวที่ว่า 'ร่างกาย เส้นผม และผิวหนัง ได้รับมาจากบิดามารดา การไม่ทำลายหรือทำให้บาดเจ็บจึงเป็นจุดเริ่มต้นของความกตัญญู' อยู่เสมอ