寂(じゃく)静(じょう)

長(なが)年(ねん)の修(しゅ)行(ぎょう)を経(へ)て、ついに涅槃寂静(ねはんじゃくじょう)の境(きょう)地(ち)に達(たっ)したと感(かん)じた。

• หลังจากฝึกฝนมานานหลายปี ในที่สุดผมก็รู้สึกว่าได้บรรลุถึงสภาวะแห่งนิพพานอันสงบนิ่งแล้ว

彼(かれ)の瞑(めい)想(そう)は、心(こころ)を静(しず)めることで涅槃寂静(ねはんじゃくじょう)へと導(みちび)くものだと語(かた)られた。

• มีการกล่าวว่าการทำสมาธิของเขาคือสิ่งที่นำไปสู่ความสงบนิ่งแห่งนิพพานด้วยการทำให้จิตใจสงบลง