地(じ)頭(とう)

泣(な)く子(こ)と地(じ)頭(とう)には勝(か)てぬ、と諦(あきら)めて、無(む)駄(だ)な議(ぎ)論(ろん)はやめた。

• ผมเลิกถกเถียงกันไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะคิดยอมจำนนว่าไม่สามารถเอาชนะเด็กที่กำลังร้องไห้หรือเจ้าเมืองที่เอาแต่ใจได้

あの子(こ)は、地(じ)頭(とう)がいいからね。

• เด็กคนนั้นหัวดีน่ะครับ

彼(かれ)は勉(べん)強(きょう)はそれほど出(で)来(き)なかったらしいが、仕(し)事(ごと)は抜(ばつ)群(ぐん)に出(で)来(き)る。物(もの)事(ごと)の鍵(かぎ)を見(み)付(つ)けるのが天(てん)才(さい)的(てき)なのだ。知(ち)識(しき)では負(ま)けない。でも現(げん)場(ば)では勝(か)てる気(き)がしない。こういうのを「泣(な)く子(こ)と地(じ)頭(とう)には勝(か)てない」というのだろう。

• ดูเหมือนว่าเขาจะเรียนไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ แต่เรื่องงานเขาทำได้ยอดเยี่ยมมาก เขาเป็นอัจฉริยะในการค้นหากุญแจสำคัญของสิ่งต่างๆ ในด้านความรู้เขาไม่แพ้ใครเลย แต่พอเป็นหน้างานจริง ผมรู้สึกว่าไม่สามารถเอาชนะเขาได้ คนเขาคงจะเรียกสิ่งนี้ว่า "ไม่สามารถเอาชนะเด็กที่กำลังร้องไห้หรือคนที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดมาแต่กำเนิดได้" ครับ