客(きゃく)先(さき)

客(きゃく)先(さき)で携(けい)帯(たい)電(でん)話(わ)を使(つか)ってはならない。

• ห้ามใช้โทรศัพท์มือถือที่ลูกค้าครับ

客(きゃく)先(さき)で失(しつ)礼(れい)なことを言(い)ってはいけないから、言(こと)葉(ば)遣(づか)いには気(き)をつけるように心(こころ)がけています。

• เพราะไม่ควรพูดจาเสียมารยาทกับลูกค้า ผมจึงพยายามระมัดระวังเรื่องการใช้ภาษาครับ

「客(きゃく)先(さき)に返(へん)信(しん)したのか？」「あっ、すっかり忘(わす)れてました」「早(はや)く出(だ)しとけよ。『すっかり忘(わす)れてました』なんて書(か)くんじゃないぞ。『返(へん)信(しん)が遅(おそ)くなってしまい、大(たい)変(へん)失(しつ)礼(れい)しました』だからな。頼(たの)むぞ」「はい」

• “ตอบอีเมลลูกค้าหรือยัง?” “อ๊ะ ลืมไปสนิทเลยครับ” “รีบส่งไปซะสิ แล้วก็อย่าเขียนว่า ‘ลืมไปสนิทเลย’ นะ ต้องเขียนว่า ‘ขออภัยเป็นอย่างสูงที่ตอบกลับล่าช้า’ เข้าใจไหม ฝากด้วยล่ะ” “ครับ”