よってたかって

若(わか)い頃(ころ)ってさぁ、結(けっ)婚(こん)式(しき)に行(い)くのが嫌(いや)で嫌(いや)でたまらなかったわ。おばあちゃんや叔母(おば)さんたちがさぁ、寄(よ)って集(つど)って私(わたし)の脇(わき)腹(ばら)を突(つ)いては「次(つぎ)はあんたの番(ばん)よ！あんたの！」なんて言(い)いながら、クスクス笑(わら)うのよ。私(わたし)がさぁ、葬(そう)式(しき)で同(おな)じことし始(はじ)めたらさぁ、あの人(ひと)たち、やっとこのくだらないことをやめてくれたわ。

• ตอนสมัยสาวๆ น่ะ ฉันเกลียดการต้องไปงานแต่งงานเข้าไส้เลยล่ะ พวกคุณย่าคุณยายกับพวกคุณป้าคุณน้าเนี่ย ชอบมาล้อมหน้าล้อมหลังแล้วก็เอาศอกมาสะกิดสีข้างฉัน พร้อมกับหัวเราะคิกคักแล้วก็พูดว่า "ตาเธอแล้วนะ! ตาเธอแล้ว!" พอฉันเริ่มทำแบบเดียวกันนี้ในงานศพ พวกเขาก็เลยยอมเลิกทำเรื่องไร้สาระพวกนี้เสียที

いい大人(おとな)が寄(よ)って集(つど)って何(なに)してるの？

• พวกผู้ใหญ่มามุงรวมตัวกันทำอะไรกันอยู่เนี่ย?