留(る)守(す)番(ばん)

その子(こ)は留(る)守(す)番(ばん)をしなければならないと言(い)って怒(おこ)っていた。

• เด็กคนนั้นโกรธและบอกว่าต้องอยู่เฝ้าบ้าน

留(る)守(す)番(ばん)しててね。

• เฝ้าบ้านไว้นะ

旅(りょ)行(こう)中(ちゅう)の留(る)守(す)番(ばん)は祖(そ)母(ぼ)に頼(たの)んだ。

• ฉันฝากคุณย่าให้ช่วยดูแลบ้านระหว่างที่ไปเที่ยว

一(ひと)人(り)で留(る)守(す)番(ばん)してたの？

• เฝ้าบ้านอยู่คนเดียวเหรอ?

一(ひと)人(り)でお留(る)守(す)番(ばん)できる？

• อยู่บ้านคนเดียวได้ไหม?

私(わたし)たち、お留(る)守(す)番(ばん)してるの。

• พวกเรากำลังเฝ้าบ้านอยู่ค่ะ

私(わたし)たちが戻(もど)るまで、留(る)守(す)番(ばん)しててね。

• เฝ้าบ้านรอจนกว่าพวกเราจะกลับมานะ

トムは一(ひと)人(り)で留(る)守(す)番(ばん)をしたくなかった。

• ทอมไม่อยากเฝ้าบ้านอยู่คนเดียว

トム、買(か)い物(もの)に行(い)くよ。留(る)守(す)番(ばん)しといてね。

• ทอม ฉันจะไปซื้อของนะ อยู่เฝ้าบ้านด้วยล่ะ

私(わたし)たちが帰(かえ)るまで、留(る)守(す)番(ばん)をお願(ねが)いします。

• ช่วยเฝ้าบ้านให้หน่อยนะครับ จนกว่าพวกเราจะกลับมา