叫(きょう)喚(かん)

ただ、一(いち)さいは過(す)ぎて行(い)きます。自(じ)分(ぶん)がいままで阿(あ)鼻(び)叫(きょう)喚(かん)で生(い)きて来(き)た所謂(いわゆる)「人(にん)間(げん)」の世(せ)界(かい)に於(お)いて、たった一(ひと)つ、真(しん)理(り)らしく思(おも)われたのは、それだけでした。

• อย่างไรก็ตาม ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมผ่านพ้นไป ในโลกที่เรียกว่า "มนุษย์" ที่ผมใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความทุกข์ทรมานแสนสาหัสมาโดยตลอด สิ่งนั้นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ดูเหมือนจะเป็นความจริง