いいよ

考(かんが)えて物(もの)にしたり味(あじ)わったりでなくて、ただ頭(あたま)と心(こころ)と体(からだ)を通(つう)過(か)させればどこかいいように浸(しん)食(しょく)されるであろう、そういうような読(どく)書(しょ)観(かん)を持(も)っています。

• ผมมีมุมมองต่อการอ่านว่า ไม่ใช่การอ่านเพื่อคิดวิเคราะห์หรือเพื่อนำมาปรับใช้หรือเพื่อซึมซับรสชาติ แต่เป็นการปล่อยให้มันผ่านทั้งความคิด จิตใจ และร่างกาย แล้วเดี๋ยวเราก็จะถูกกัดเซาะให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้นในสักแห่งเอง

「明(あけ)美(み)さんからのこのラブレターどうする？こんなにあるけど」「捨(す)てていいよ」「あっ、分(わ)かった。じゃぁ、一(ひと)通(とお)り目(め)を通(とお)したら捨(す)てるね」「ぷっ。貸(か)せっ。俺(おれ)が捨(す)てる」

• “จดหมายรักพวกนี้จากคุณอาเคมิจะเอายังไงดี? มีตั้งเยอะแน่ะ” “ทิ้งไปได้เลย” “อ๊ะ เข้าใจแล้ว งั้นเดี๋ยวอ่านดูให้ครบทุกฉบับแล้วจะทิ้งให้นะ” “หึ... เอามานี่ เดี๋ยวฉันทิ้งเอง”