明(めい)媚(び)

「明(あけ)美(み)さんって覚(おぼ)えてる？」「いや、知(し)らないな」「あっ、そう。これ実(じっ)家(か)で見(み)つけたんだけど、あなた宛(あ)てのラブレターみたいよ」

• “จำอาเคมิได้ไหม?” “ไม่นะ ไม่รู้จัก” “อ้าว เหรอ พอดีฉันเจอสิ่งนี้ที่บ้านเกิดน่ะ ดูเหมือนจะเป็นจดหมายรักที่เขียนถึงคุณนะ”

「明(あけ)美(み)さんからのこのラブレターどうする？こんなにあるけど」「捨(す)てていいよ」「あっ、分(わ)かった。じゃぁ、一(ひと)通(とお)り目(め)を通(とお)したら捨(す)てるね」「ぷっ。貸(か)せっ。俺(おれ)が捨(す)てる」

• “จดหมายรักพวกนี้จากคุณอาเคมิจะเอายังไงดี? มีตั้งเยอะแน่ะ” “ทิ้งไปได้เลย” “อ๊ะ เข้าใจแล้ว งั้นเดี๋ยวอ่านดูให้ครบทุกฉบับแล้วจะทิ้งให้นะ” “หึ... เอามานี่ เดี๋ยวฉันทิ้งเอง”