慈(じ)悲(ひ)深(ぶか)い

その慈(じ)悲(ひ)深(ぶか)いお姿(すがた)は、まさに『抜(ばっ)苦(く)与(よ)楽(らく)』の化(け)身(しん)のようです。

• รูปลักษณ์อันเปี่ยมด้วยความเมตตานั้น ราวกับเป็นร่างอวตารของผู้ที่ขจัดความทุกข์และมอบความสุขให้แก่ผู้อื่นอย่างแท้จริงครับ

彼(かれ)の慈(じ)悲(ひ)深(ぶか)い心(こころ)は、まさに菩(ぼ)薩(さつ)のごとく人(ひと)々(びと)に寄(よ)り添(そ)っています。

• จิตใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาของเขาคอยอยู่เคียงข้างผู้คนราวกับพระโพธิสัตว์เลยครับ

慈(じ)悲(ひ)深(ふか)く慈(じ)悲(ひ)あまねき神(かみ)の御(ぎょ)名(めい)において。

• ในพระนามของพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความเมตตาและพระกรุณาอันหาที่สุดมิได้

「なぜ物(もの)乞(ご)いなんかしてるんだね、ディオゲネスよ」「慈(じ)悲(ひ)深(ふか)さというのを教(おし)えてやってるんだ」

• “ทำไมถึงมาทำตัวเป็นขอทานแบบนี้ล่ะ ดิโอจีนีส” “ฉันกำลังสอนให้พวกเขารู้จักสิ่งที่เรียกว่าความเมตตากรุณายังไงล่ะ”