便(びん)所(しょ)

生(せい)徒(と)はこの便(べん)所(じょ)を使(つか)ってはならない。

• นักเรียนห้ามใช้ห้องน้ำนี้

授(じゅ)業(ぎょう)が終(お)わった瞬(しゅん)間(かん)に便(べん)所(じょ)へダッシュ。

• พอเลิกเรียนปุ๊บก็รีบวิ่งไปห้องน้ำปั๊บเลย

あそこの店(みせ)のトイレ、今(いま)時(どき)「ボットン便(べん)所(じょ)」だったよ。

• ห้องน้ำของร้านตรงนั้น เป็นส้วมหลุมในสมัยนี้ด้วยนะ

「お母(かあ)さん、便(べん)所(じょ)はどこかな？」「『便(べん)所(じょ)』とか言(い)うのはやめなさい」「じゃぁ何(なん)て言(い)うの？」「『お手(て)洗(あら)い』とか、せめて『トイレ』って言(い)いなさい」

• “แม่ครับ ห้องส้วมอยู่ไหนเหรอครับ” “เลิกพูดคำว่า ‘ห้องส้วม’ ได้แล้วนะ” “งั้นต้องเรียกว่าอะไรล่ะครับ” “ก็พูดว่า ‘ห้องน้ำ’ หรืออย่างน้อยก็ ‘ห้องน้ำ’ สิ”