満(まん)目(もく)

冬(ふゆ)の終(お)わりの荒(あら)野(の)は、まるで**満(まん)目(もく)蕭(しょう)条(じょう)**のようだった。

• ทุ่งร้างในช่วงปลายฤดูหนาวนั้นดูหดหู่และอ้างว้างราวกับภาพที่มองไปทางไหนก็มีแต่ความเศร้าหมอง

広(こう)大(だい)な砂(さ)漠(ばく)に木(き)一(いっ)本(ぽん)なく、**満(まん)目(もく)荒(こう)涼(りょう)**とした光(こう)景(けい)が広(ひろ)がっていた。

• ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไม่มีต้นไม้แม้แต่ต้นเดียว มีเพียงทัศนียภาพที่ดูแห้งแล้งรกร้างสุดลูกหูลูกตาแผ่ขยายออกไป

戦(せん)争(そう)で破(は)壊(かい)された土(と)地(ち)は、どこまでも**満(まん)目(もく)蕭(しょう)条(じょう)**とした景色(けしき)だった。

• ดินแดนที่ถูกทำลายโดยสงครามนั้นเป็นทิวทัศน์ที่ดูหดหู่และรกร้างไปเสียทุกแห่งหน

戦(せん)災(さい)後(ご)の街(まち)並(な)みは、**満(まん)目(もく)荒(こう)涼(りょう)**として、かつての活(かっ)気(き)が感(かん)じられなかった。

• ทัศนียภาพของเมืองหลังสงครามนั้นดูรกร้างว่างเปล่าจนมองไปทางไหนก็มีแต่ความอ้างว้าง จนไม่สามารถสัมผัสถึงความคึกคักเหมือนเมื่อก่อนได้เลย